Ben...

En sevdiğim meyve kirazdır benim ; ama en çok kokusunu severim . Kırmızı daha çok yakışır bana bilirim; ama en çok beyazı severim ben.Hayatın anlamıdır benim için beyaz.Biraz hız, biraz müzik, tehlikeli belki ama gece vakti ıssız bir otoyolda yolculuk etmeyi severim ben.Yolculuk ederken ıssızlıkla konuşmayı severim.Mümkünse bol fıstıklısından antep fıstıklı çikolata severim ben.Onu bi yerimmm hmmmm bi yerim ki sormayın, dünyayla bağlantımı kesmesini severim.. Uyanır uyanmaz gülümserim ben Ve kahvaltı vaktinde sade türk kahvesi severim Masa başında dakikalarca keyif yapmayı, kahvemi yudumlarken gazete okumaya bayılırım.. Akşam kanepede uyuklamayı ya da Tv karşısında memleket kurtarmayı severim geç vakitlerde. Futboldan hiç anlamam, anlayanlarla iddiaya tutuşmayı severim ben.Rekabeti severim. Kazanamayacağımı bilsem dahi tavlada iddialı konuşmayı, kaybetmeye yakın mızıkçılık yapmayı severim. Bilmediğim bir şey anlatanlara hayran olmayı severim. Minicik hediye paketleri açmayı ve birilerine hediye almak için alış verişe çıkmayı severim en çok. Kara kedi gördüğümde saçımı çeker, günüm kötü geçerse kediden bilirim ben. Şehri en tepeden izlemeyi severim ,havayı içime çekmeyi ve kendimi özel hissetmeyi severim. şehrime bir kez daha aşık olur ruhumun ait olduğu bu şehirde artık bedenimde var olduğu için şükretmeye bayılırım ben.. Bu koca dünyada kimse üzülsün istemem, Attığım adımlarda ‘kim ne der’ diye düşünmem, içimden geldiği gibi yaşarım ben. Çaresizliklerimi gururla örtmem, bazı şeyleri asla affetmem.Tutkularım vardır benim mesela, onlardan vazgeçemem. Hele canım bi gülmek istesin katıla katıla gülerim ben. Ohooo .. Hobaaaa … Bu liste uzaaaar giderrrrr.. Ne biliyim işte.. Böyle bir tip işte ben.. Beni tanıyanlar iyi bilir, herkesin bir parçası olurum ben..